اصلاح الگوريتم لرچ و گراسمن براي بهينه سازي محدوده معدن كاري روباز با شيب ديواره كمتر از1.1

چكيده

الگوريتم دو بعدي لرچ و گراسمن به دليل بهره مندي از پشتوانه رياضي برنامه ريزي پويا، سرعت بالا و ارائه تضمين در تعيين محدوده بهينه معدن كاري در ميان الگوريتم هاي دو بعدي اي كه تا كنون براي تعيين محدوده بهينه معدن كاري روباز ارائه شدهاند، داراي مقبوليت و اعتبار بيشتري است. با كاربرد اين الگوريتم مي توان محدوده بهينه معدن كاري روباز را با شيب هاي ۱:۱ و يا بيش از آن مثل ۲:۱ يا ۳:۱ (بر حسب تعداد بلوك ها)، در مدل هاي اقتصادي دو بعدي تعيين نمود؛ اما گاهي شرايط ژئومكانيكي توده سنگ در تمام يا بخش هايي از معدن به گونه اي است كه حتي شيب ۱:۱ نيز تامين كننده پايداري ديواره نهايي معدن نمي باشد. در اين شرايط الگوريتم لرچ و گراسمن نمي تواند راه حلي براي تعيين محدوده بهينه معدن كاري روباز با شيب كمتر از ۱:۱ ارائه دهد و ضرورتًا بايد ساختار ابعادي مدل بلوكي و ابعاد بلوك ها به نحو مناسبي تغيير يابد. در اين مقاله الگوريتم جديدي بر پايه الگوريتم لرچ و گراسمن و با استفاده از منطق برنامهريزي پويا ارائه شده است كه با کاربرد آن مي توان محدوده بهينه معدن كاري را براي شيب هاي كمتر از ۱:۱ مث ً لا شيب ۱:۲ تعيين نمود. در الگوريتم پيشنهاد شده در اين مقاله، با ساخت مدل هاي اقتصادي تجمعي ستوني و تجمعي سطري-ستوني، محدوديت حداكثر شيب ديواره معدن بدون ايجاد تغيير در ابعاد بلوك هاي مدل اقتصادي پايه، به مدل اقتصادي تجمعي سطري-ستوني منتقل و الگوريتم مورد نظر براي يافتن محدوده بهينه معدن كاري بر روي آن اجرا مي شود.


دانلود مقاله